Άρθρα – Ελευθερία Λόγου – Λογοθεραπεία Καλαμαριά – Μενεμένη – Χαλκηδόνα – Θεσσαλονίκη

Καλοκαιρινά Σχολεία!!

eleismi — Sun, 04 May 2014 10:36:54 +0000

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

16 ΙΟΥΝΙΟΥ-31 ΙΟΥΛΙΟΥ

ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

Τα προγράμματα περιλαμβάνουν:

Ομάδες κοινωνικών δεξιοτήτων παιδιών ηλικίας 5-10 ετών (2 ώρες/ εβδομάδα)
Μαθητική ομάδα για παιδιά που θα πάνε ΄Β-΄ΣΤ τάξη (3 ώρες/ εβδομάδα)
Πρόγραμμα γλωσσικής αντίληψης και έκφρασης παιδιών 3-6 ετών (3 ώρες/ εβδομάδα)
Πρόγραμμα Προγραφής και Προανάγνωσης παιδιών που θα πάνε στην Ά τάξη (3 ώρες/ εβδομάδα)

*Τα προγράμματα προσφέρονται σε τιμή γνωριμίας είτε με συμμετοχή και για τις 7 εβδομάδες είτε με συμμετοχή ανά ημέρα

Διαδικασία Εγγραφής:

Η προεγγραφή είναι απαραίτητη. Κάθε παιδί θα περάσει από μία ανιχνευτική διαδικασία προκειμένου να προσδιοριστεί αν το παραπάνω πρόγραμμα είναι κατάλληλο για τις ανάγκες του. Αν ενδιαφέρεστε να εγγράψετε το παιδί σας επικοινωνήστε με την Ισμιρλίδου Ελευθερία στο 6933148870, 2314010892, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο eleftheria-logou@hotmail.com ή στείλτε μας μήνυμα στο facebook: Κέντρο Λογοθεραπείας Ελευθερία Λόγου.
Κατάθεση όλων των απαραίτητων εγγράφων του παιδιού (πρόσφατων αξιολογήσεων, αναφορές από ειδικούς κ.ά.) σε κλειστό φάκελο στην υπεύθυνη του προγράμματος.
Λήξη εγγραφών: 7 Ιουνίου

Άγχος μητέρας και μωρό

eleismi — Mon, 07 Apr 2014 19:44:34 +0000

Μπορεί να είναι ακόμα πολύ μικρά για να κατανοούν και να επεξεργάζονται σύνθετα συναισθήματα, όμως όταν η μαμά τους αγχώνεται τα μωρά το αντιλαμβάνονται αμέσως, σύμφωνα με νέα έρευνα των Πανεπιστημίων της Νέας Υόρκης και της Καλιφόρνια.

«Όπως φαίνεται από τα αποτελέσματα της έρευνας, όταν παίρνετε αγκαλιά το μωρό σας εκείνο δέχεται ισχυρά μηνύματα από το σώμα σας τα οποία συνδέονται με τη συναισθηματική σας κατάσταση και την ίδια στιγμή αρχίζει να αισθάνεται το ίδιο παρόμοια συναισθήματα», σχολιάζει η ερευνήτρια Τέσα Γουότερς.

Για τις ανάγκες της έρευνας οι επιστήμονες παρακολούθησαν με ειδικούς αισθητήρες τον καρδιακό παλμό μωρών ηλικίας 12 έως 14 μηνών τη στιγμή που η μητέρα τους έκανε κάτι που της προκαλούσε στρες.

Αφού πρώτα χώρισαν τις μητέρες από τα μωρά τους και τις άγχωσαν αρκετά μέσω μιας διαδικασίας ερωταπαντήσεων, στη συνέχεια τις άφησαν να τα πάρουν ξανά αγκαλιά. Μέσα σε ελάχιστα λεπτά, τα παιδιά άρχισαν να αντιλαμβάνονται το επίπεδο άγχους της μαμάς τους (το οποίο είχε εκτιμηθεί και καταγραφεί από τους ερευνητές). Μάλιστα, όσο πιο αγχωμένη ήταν η μαμά τόσο πιο έντονη ήταν η αντίδραση του μωρού (αυξημένος καρδιακός ρυθμός).

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα παιδιά αντιλαμβάνονται το στρες της μητέρας μέσω της όσφρησης, της έντασης της φωνής και της έκφρασης του προσώπου της.

ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

eleismi — Sun, 06 Apr 2014 14:54:29 +0000

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ

Ως μαθησιακές δυσκολίες (ΜΔ) ορίζονται τα προβλήματα με την κατάλληλη ως προς την ηλικία ικανότητα στην ανάγνωση (δυσλεξία), στον γραπτό λόγο (δυσγραφία), στα μαθηματικά(δυσαριθμησία), στον κινητικό προγραμματισμό (δυσπραξία), στην γλώσσα (αφασία). Η διαταραχή δε σχετίζεται με το πόσο έξυπνος είναι κάποιος. Οι περισσότεροι άνθρωποι που φέρουν την διάγνωση ΜΔ έχουν ανώτερο του μέσου όρου δείκτη νοημοσύνης (Ρότσικα και συν, 2009).

Παρόλα αυτά, υπάρχουν και παιδιά των οποίων οι μαθησιακές δυσκολίες είναι λόγω κάποιας άλλης κατάστασης. Το άγχος, η κατάθλιψη, το συναισθηματικό τραύμα και άλλες καταστάσεις οι οποίες επηρεάζουν την συγκέντρωση, κάνουν τη μάθηση μια πολύ δύσκολη πρόκληση. Επιπλέον, οι διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές/ αυτισμός και η διάσπαση ελλειμματικής προσοχής- υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ) πολλές φορές συνυπάρχουν με τις μαθησιακές δυσκολίες.

ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ

Τα παιδιά με ΜΔ εμφανίζουν δυσκολία στην κατάκτηση της ανάγνωσης λόγω του ότι ο προφορικός λόγος φιλοξενεί τόσο την αναγνώριση των λέξεων όσο και την κατανόηση του γραπτού λόγου (Catts et al, 2002; NICHD ECCRN, 2005)

Πολλές έρευνες συνεχώς αποδεικνύουν ότι οι γλωσσικές ικανότητες στην προσχολική ηλικία συνδέονται θετικά με την μετέπειτα αναγνωστική ικανότητα καθώς επίσης πρώιμα ανιχνεύσιμες ΜΔ σχετίζονται με διαταραχές στην ανάγνωση στις πρώτες τάξεις (Hayiou-Thomas, 2006).

ΣΗΜΑΔΙΑ-ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΑΘΗΣΙΑΚΩΝ ΔΥΣΚΟΛΙΩΝ

Δυσκολίες στα παρακάτω:

Να εκφράσουν τις ιδέες τους ξεκάθαρα, σαν οι λέξεις που χρειάζονται να είναι στην άκρη της γλώσσας τους αλλά να μην μπορούν να τις βρουν. Αυτά που λένε τα παιδιά πιθανό να είναι ασαφή και δύσκολα να γίνουν κατανοητά (π.χ. να χρησιμοποιούν απροσδιόριστο λεξιλόγιο όπως ‘το πράγμα’ προκειμένου να αντικαταστήσουν λέξεις τις οποίες δε θυμούνται). Πιθανό να χρησιμοποιείται το ‘εμ’ προκειμένου να κερδίσουν χρόνο ενώ προσπαθούν να ανακαλέσουν μια λέξη.

Να μάθουν νέο λεξιλόγιο είτε ενώ το ακούν (π.χ. σε μάθημα) και/ ή ενώ το βλέπουν (π.χ. σε βιβλία)

Να κατανοήσουν ερωτήσεις και να ακολουθήσουν γραπτές και/ ή λεκτικές οδηγίες

Να ανακαλέσουν εικόνες, σχήματα, αριθμούς, γράμματα (π.χ. τηλέφωνα, ταχυδρομικές διευθύνσεις)

Να κατανοήσουν και να διατηρήσουν τις πληροφορίες μιας ιστορίας ή ενός μαθήματος

Να αναγνώσουν και να κατανοήσουν το υλικό που τους δίνεται

Να μάθουν τραγούδια και ρίμες

Να μάθουν το αλφάβητο

Να προσδιορίσουν το σωστό γράμμα με τον σωστό ήχο, κάτι που δυσχεραίνει την ανάγνωση

Να αναμιγνύουν τη σειρά των γραμμάτων ενώ γράφουν

Στην φωνολογική ενημερότητα (τεμαχισμός πρότασης σε λέξεις, λέξεων σε συλλαβές, συλλαβών σε φωνήματα)

Στην οπτική μνήμη

Στις χρονικές έννοιες

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗ ΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΣΙΑΚΩΝ ΔΥΣΚΟΛΙΩΝ

Ο λογοθεραπευτής (λ/θ) αποτελεί μέρος της διεπιστημονικής ομάδας η οποία αποτελείται από τους γονείς/ φροντιστές, ειδικούς δασκάλους, ψυχολόγους. Ο λογοθεραπευτής αξιολογεί τον προφορικό λόγο (ομιλία και ακουστικές ικανότητες), τον γραπτό λόγο (ανάγνωση και γραφή) των παιδιών τα οποία έχουν χαρακτηριστεί από τους δασκάλους και/ ή τους γονείς τους ως ‘ύποπτα’.

Ο λογοθεραπευτής επίσης πρέπει να παρέχει μία ολοκληρωμένη αξιολόγηση λόγου καθώς επίσης να κοιτάξει την άρθρωση και την εκτελεστική λειτουργία.

Εκτελεστική λειτουργία είναι η ικανότητα που έχει κάποιος να σχεδιάζει, οργανώνει, και να παρατηρεί λεπτομέρειες προκειμένου να επιτευχθεί ένας στόχος (π.χ. σχεδιάζει/ οργανώνει την γραφή του;).

ΣΤΟΧΟΙ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ

Οι στόχοι της λογοθεραπευτικής παρέμβασης σχετίζονται με την περιοχή στην οποία φαίνεται να υπάρχουν δυσκολίες. Έτσι, οι στόχοι της λογοθεραπευτικής παρέμβασης σε παιδιά με ΜΔ μπορεί να σχετίζονται με: την αναγνωστική ευχέρεια, την αναγνωστική αποκωδικοποίηση, τη φωνολογική ενημερότητα, το προφορικό λόγο, το γραπτό λόγο.

Ο λογοθεραπευτής συμβουλεύεται, συμβουλεύει και συνεργάζεται με τους δασκάλους προκειμένου να αναπτύξει στρατηγικές και τεχνικές για το παιδί μέσα στην τάξη. Π.χ. ο λογοθεραπευτής μπορεί να βοηθήσει τον δάσκαλο να τροποποιήσει τον τρόπο με τον οποίο νέα υλικά παρουσιάζονται στα μαθήματα προκειμένου να φιλοξενηθούν οι ανάγκες κατανόησης του παιδιού. Ο λογοθεραπευτής επίσης καταδεικνύει ποιες στρατηγικές χρησιμοποιεί ο μαθητής προκειμένου να οργανώσει και να επικεντρωθεί σε γραπτές εργασίες.

Καθώς η συμπτωματολογία κάθε παιδιού είναι διαφορετική ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ένας συγκεκριμένος τρόπος παρέμβασης. Ο λ/θ οφείλει να είναι έτοιμος και να μπορεί να ελίσσεται προκειμένου να ικανοποιεί και να αντιμετωπίζει τις ανάγκες του παιδιού μέσω συνεχούς επαναξιολόγησης του επιπέδου του παιδιού.

Οι ΜΔ πρέπει να ανιχνεύονται όσο το δυνατόν νωρίτερα. Πολλά παιδιά με ΜΔ τα οποία λαμβάνουν λογοθεραπευτική παρέμβαση αργότερα, όταν οι γλωσσικές απαιτήσεις είναι μεγαλύτερες, αντιμετωπίζουν χαμηλότερη αυτοπεποίθηση εξαιτίας των προηγούμενών τους ακαδημαϊκών φόβων και αποτυχιών. Παιδιά με ΜΔ τα οποία δεν επιδέχονται λογοθεραπευτική παρέμβαση, μπορούν να οδηγηθούν σε σημαντικά μειωμένη αυτοπεποίθηση, σχολική φοβία (π.χ. να μη θέλει να πάει στο σχολείο, να μη θέλει να κάνει τα καθήκοντά του), και κατάθλιψη.

Τροποποιημένο Ερωτηματολόγιο για τον Αυτισμό σε Νήπια

eleismi — Sun, 06 Apr 2014 13:21:02 +0000

Παρακαλώ συμπληρώστε το έντυπο σχετικά με το πώς είναι συνήθως το παιδί σας. Προσπαθήστε να

συμπληρώσετε όλες τις ερωτήσεις. Αν μια συμπεριφορά παρουσιάζεται σπάνια (την έχετε δει μια ή δυο φορές), παρακαλώ απαντήστε σαν να μην την έχει το παιδί.

Στείλτε το για έλεγχο από την επιστημονική ομάδα μας στη διεύθυνση eleftheria-logou@hotmail.com.

Χαίρεται το παιδί σας όταν το κουνάτε ή το παίζετε στα γόνατά σας;	Ναι Όχι
Eνδιαφέρεται το παιδί σας για άλλα παιδιά;	Ναι Όχι
Aρέσει στο παιδί σας να σκαρφαλώνει σε πράγματα όπως οι σκάλες;	Ναι Όχι
Xαίρεται το παιδί σας όταν παίζει «κου-κου-τσα» ή κρυφτό;	Ναι Όχι
Παίζει ποτέ το παιδί σας αναπαριστώντας ότι μιλάει στο τηλέφωνο, ότι φροντίζει τις κούκλες σαν μωρά, ή άλλα παιχνίδια προσποίησης, δηλαδή “στα ψέματα”;	Ναι Όχι
Χρησιμοποιεί ποτέ το παιδί σας το δείκτη του χεριού του για να δείξει κάτι που θέλει να ζητήσει;	Ναι Όχι
Χρησιμοποιεί ποτέ το παιδί σας το δείκτη του χεριού του για να δείξει κάτι που του προκαλεί το ενδιαφέρον;	Ναι Όχι
Mπορεί το παιδί σας να παίξει σωστά με μικρά παιχνίδια (όπως αυτοκινητάκια ή τουβλάκια) χωρίς να τα βάζει μόνο στο στόμα, να τα κουνάει ή να τα πετάει;	Ναι Όχι
Σας φέρνει το παιδί σας (στον γονέα) αντικείμενα για να σας δείξει κάτι;	Ναι Όχι
Σας κοιτάζει το παιδί σας στα μάτια για περισσότερο από ένα ή δύο δευτερόλεπτα;	Ναι Όχι
Εκδηλώνει το παιδί σας ποτέ υπέρμετρη ευαισθησία σε θορύβους (για παράδειγμα κλείνοντας τα αυτιά του);	Ναι Όχι
Σας χαμογελάει το παιδί σας όταν βλέπει το πρόσωπό σας ή όταν του χαμογελάτε	Ναι Όχι
Σας μιμείται το παιδί σας (για παράδειγμα αν κάνετε ένα μορφασμό στο πρόσωπο θα τον μιμηθεί);	Ναι Όχι
Το παιδί σας ανταποκρίνεται στο όνομά του όταν το φωνάζετε;	Ναι Όχι
Aν του δείξετε ένα παιχνίδι στην άλλη άκρη του δωματίου, το παιδί σας θα το κοιτάξει;	Ναι Όχι
Το παιδί σας περπατάει;	Ναι Όχι
Αν εσείς κοιτάτε κάτι, θα το κοιτάξει και το παιδί σας;	Ναι Όχι
Κάνει το παιδί σας ασυνήθιστες κινήσεις με τα δάκτυλά του κοντά στο πρόσωπό του;	Ναι Όχι
Προσπαθεί το παιδί σας να τραβήξει την προσοχή σας στις δραστηριότητές του;	Ναι Όχι
Έχετε ποτέ αναρωτηθεί μήπως το παιδί σας δεν ακούει;	Ναι Όχι
Καταλαβαίνει το παιδί σας αυτά που λένε οι άλλοι;	Ναι Όχι
Έχετε προσέξει το παιδί σας μερικές φορές να φαίνεται αφηρημένο, χωρίς να κοιτά κάτι συγκεκριμένο, ή να περιφέρεται χωρίς σκοπό;	Ναι Όχι
Όταν το παιδί σας αντιμετωπίζει κάτι ασυνήθιστο, σας κοιτάζει στο πρόσωπο για να ελέγξει την αντίδρασή σας;	Ναι Όχι

© 1999 Diana Robins, Deborah Fein, & Marianne Barton, Hellenic Translation by Dr Panagiota Pervanidou, MD and Dr George P. Chrousos, MD, Developmental and Behavioral Pediatrics Unit, First Department of Pediatrics, Athens

University Medical School, “Aghia Sophia” Children’s Hospital, Athens, Greece, 2009, with permission from the authors.

Η Ειδική Γλωσσική Διαταραχή

eleismi — Sun, 30 Mar 2014 16:57:04 +0000

Ο όρος Ειδική Γλωσσική Διαταραχή είναι ένα διαρκές και σημαντικό πρόβλημα του προφορικού λόγου.

Τα παιδιά με Ειδική Γλωσσική Διαταραχή συνήθως αρχίζουν να μιλούν περίπου στην ίδια ηλικία με τα φυσιολογικά παιδιά, αλλά παρουσιάζουν έναν πιο αργό ρυθμό γλωσσικής ανάπτυξης και μια μικρή χρονολογική καθυστέρηση στην απόκτηση γλωσσικών ορόσημων (π.χ. πρώτη λέξη, πρώτη φράση).

Ένα παιδί με Ειδική Γλωσσική Διαταραχή μπορεί να:

– Έχει κακή άρθρωση

– Κάνει νεύματα για να το καταλάβουν οι άλλοι

– Απαντά μονολεκτικά ή με μικρές φράσεις

– Ψάχνει να βρει τη σωστή λέξη

– Επαναλαμβάνει την ίδια λέξη χωρίς λόγο

– Μπερδεύει συλλαβές

– Μη χρησιμοποιεί σωστά τα άρθρα και γενικότερα την γραμματική

– Αποφεύγει να μιλά

– Έχει φτωχό λεξιλόγιο

– Δυσκολεύεται να κατανοήσει σύνθετες προτάσεις

– Μιλά πολύ γρήγορα

– Δυσκολεύεται να εκφράσει με λέξεις αυτό που σκέφτεται

– Καταλαβαίνει καλύτερα απ’ ότι μιλάει

Οι δυσκολίες αυτές, εάν δεν αντιμετωπιστούν, παραμένουν και μετά την πρώιμη παιδική ηλικία, συχνά κατά την διάρκεια των σχολικών χρόνων και μετέπειτα, όπου τα παιδιά μπορεί να αντιμετωπίσουν δυσκολίες στην ανάγνωση και την γραφή.

Αν παρατηρήσετε ότι ένα παιδί έχει δυσκολίες με την ομιλία ή δεν κατακτάει τα γλωσσικά ορόσημα σε φυσιολογική ηλικία τότε πρέπει να επικοινωνήσετε με ένα λογοθεραπευτή.

ΨΥΧΟΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

eleismi — Sun, 30 Mar 2014 10:49:42 +0000

Η Ψυχοπαιδαγωγική παρέμβαση έχει ως στόχο:

την ανάπτυξη των δεξιοτήτων κοινωνικής συμπεριφοράς καθώς και την ικανότητα προσαρμογής του παιδιού σε κοινωνικές καταστάσεις, την μείωση συναισθηματικών παραγόντων που πιθανό να επιβαρύνουν το παιδί π.χ. επιθετικότητα, άγχος, απόσυρση ,την ανάπτυξη δεξιοτήτων παιχνιδιού και την επιβοήθηση του παιδιού να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητές του και να τις γενικεύσει
την ανάπτυξη των γνωστικών του δεξιοτήτων.

Η ψυχοπαιδαγωγική παρέμβαση εφαρμόζεται σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας. Η Ψυχοπαιδαγωγική παρέμβαση βασίζεται στις αρχές παρέμβασης της Ψυχολογικής υποστήριξης και στις αρχές της ειδικής μαθησιακής παρέμβασης.

Η δόμηση της ψυχοπαιδαγωγικής παρέμβασης στηρίζεται στην αξιολόγηση με συλλογή δεδομένων τόσο μέσω κλινικής παρατήρησης όσο και με τη χρήση σταθμισμένων ή/και ανιχνευτικών τεστ.

Η ψυχοπαδαγωγική παρέμβαση παρεμβαίνει στους τομείς:

Της επικοινωνίας και του προφορικού λόγου
Της ικανότητας συγκέντρωσης και προσοχής
Της γνώσης προσωπικών πληροφοριών και επιτυχούς ανταλλαγής πληροφοριών
Της συναισθηματικής έκφρασης
Των κοινωνικών δεξιοτήτων
Του προσανατολισμού στο χρόνο και στο χώρο
Της πλευρίωσης
Της μνήμης
Της ευελιξίας, φαντασίας, δημιουργηκότητας
Του γνωστικού τομέα
Των σχολικών δεξιοτήτων
Της φωνολογικής ενημερότητας
Της γραφής
Της ελεύθερης γραπτής έκφρασης
Της ανάγνωσης
Των μαθηματικών/ αριθμητικής

Το Κέντρο μας προσφέρει υπηρεσίες πλήρους αξιολόγησης, θέσπιση στόχων καθώς και ψυχοπαιδαγωγική παρέμβαση στους παραπάνω τομείς. Για περισσότερες πληροφορίες θα χαρούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας.

Η ΠΡΩΙΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ

eleismi — Thu, 27 Mar 2014 14:33:53 +0000

Οι ειδικές μαθησιακές δυσκολίες γενικά και η δυσλεξία ειδικότερα απασχολούν τα τελευταία χρόνια ένα πολύ σημαντικό ποσοστό μαθητών, γονέων αλλά και εκπαιδευτικών.

Λίγοι όμως από αυτούς αντιλαμβάνονται την σημασία της πρώιμης ανίχνευσης στην αποκατάσταση αυτών των δυσκολιών. Με τον όρο «ειδικές μαθησιακές δυσκολίες» εννοούμε μια ομάδα διαταραχών οι οποίες εκδηλώνονται κυρίως ως έντονες δυσκολίες στην κατανόηση και τη χρήση του γραπτού ή/και προφορικού λόγου. Στην ομάδα αυτή των δυσκολιών περιλαμβάνονται η ειδική δυσκολία στην γραφή (δυσγραφία), η δυσκολία στην ανάγνωση (δυσαναγνωσία), η δυσκολία στα μαθηματικά (δυσαριθμησία), η ειδική γλωσσική διαταραχή καθώς και η γνωστή σε όλους μας δυσλεξία.

ΕΓΚΑΙΡΟΣ ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ

Τόσο η δυσλεξία όσο και οι υπόλοιπες ειδικές μαθησιακές δυσκολίες μπορούν να εντοπιστούν πολύ πριν από την ένταξη του παιδιού στο σχολείο και δεν θα πρέπει να θεωρείται ποτέ ότι είναι πολύ νωρίς για να γίνει κάτι. Από τα πρώτα χρόνια λοιπόν της ζωής του είναι δυνατόν να έχουμε δείγματα για το αν το παιδί θα εμφανίσει ή όχι δυσκολίες στο σχολείο, τα οποία θα πρέπει ο παιδίατρος να αξιολογήσει και να κατευθύνει ανάλογα τους γονείς. Τέτοια δείγματα είναι συχνά μια δύσκολη εγκυμοσύνη, ένας προκλητός τοκετός κ.τ.ο ή/και κατά τη βρεφική ηλικία ο ταχύς, άρρυθμος ή βραδύς θηλασμός και το πολύ υψηλής ή πολύ χαμηλής συχνότητας κλάμα καθώς και οι αναπνευστικές δυσχέρειες (ωτίτιδες, λαρυγγίτιδες, βρογχίτιδες, αμυγδαλίτιδες). Στην προσχολική ηλικία μια σειρά από ενδείξεις που θα πρέπει να κινητοποιήσουν τους γονείς είναι οι ακόλουθες: το παιδί αργεί πολύ να μιλήσει, έχει φτωχό για την ηλικία του λεξιλόγιο και δεν μαθαίνει εύκολα νέες λέξεις, δε θυμάται τραγουδάκια και ποιηματάκια, δε μπορεί εύκολα να κάνει περιγραφή μιας εικόνας, ή/και αναδιήγηση μιας μικρής ιστορίας, δυσκολεύεται στην άρθρωση, δεν μπορεί να κρατήσει το μολύβι και να γράψει ή να ζωγραφίσει μέσα σε πλαίσιο, να αντιγράψει απλά σχήματα . Στην πρώτη σχολική ηλικία και ως την Δ΄ δημοτικού, ενδείξεις αποτελούν η δυσκολία συσχετισμού συμβόλου (γράμματος) – ήχου, η δυσκολία στο συλλαβισμό, η κοπιώδης ή/και ελλιπής ανάγνωση (με υποκαταστάσεις, αναστροφές, παραλείψεις, αντικαταστάσεις λέξεων), η αδυναμία ανάκλησης προσήμων στην αριθμητική, η κακή οργάνωση του χρόνου, η δυσφορία για το σχολείο. Τέλος, από την Δ΄ δημοτικού και πέρα γίνεται ιδιαιτέρως εμφανής η δυσκολία του παιδιού να ακολουθήσει τους ρυθμούς της σχολικής τάξης αφού όπως λέμε «έπεται 2 – 3 χρόνια περίπου της σχολικής του ηλικίας». Με άλλα λόγια, το παιδί αποφεύγει ή/και αρνείται να γράψει κρύβοντας συχνά από τους γονείς τις σχολικές εργασίες, δυσκολεύεται να καταλάβει τα προβλήματα στα μαθηματικά, δε θυμάται οδηγίες, δεν αντιλαμβάνεται εύκολα τα αστεία ή/και τις παροιμίες, δυσκολεύεται με την αναδιήγηση.

ΠΡΩΙΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Είναι προφανές ότι όσο πιο νωρίς εντοπιστούν τα δείγματα μιας μελλοντικής δυσκολίας τόσο πιο αποτελεσματική θα είναι και η αντιμετώπισή της καθώς η πρώιμη παρέμβαση αυξάνει τις πιθανότητες του παιδιού να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες του και να αναπτύξει τις ικανότητές του ή/και ακόμη και να αποφύγει μια μελλοντική σχολική αποτυχία.

ΑΓΧΩΔΕΙΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΑΙ ΦΟΒΙΕΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

eleismi — Tue, 25 Mar 2014 13:30:05 +0000

Όλα, σχεδόν τα παιδιά εκδηλώνουν άγχος ή φόβους κατά την πορεία της ανάπτυξής τους, για διαφορετικούς λόγους. Η σοβαρότητα και η διάρκεια αυτών των συναισθημάτων, όμως, ποικίλλει, καθώς διαφοροποιούνται ως προς τη μορφή και τη ποιότητα, ανάλογα με την ηλικία. Θεωρούνται παθολογικά όταν δημιουργούν προβλήματα στην καθημερινή λειτουργικότητα και στη συναισθηματική ηρεμία του παιδιού.

Αγχώδεις διαταραχές

Το άγχος βιώνεται από το παιδί σαν ένα δυσάρεστο συναίσθημα αόριστου κινδύνου που συνοδεύεται από σωματικά συμπτώματα, όπως:

Κεφαλαλγία, ναυτία, έμετοι
Αναπνευστική δυσφορία, ταχυκαρδίες
Πόνος στο στομάχι
Εφίδρωση
Απώλεια αυτοελέγχου
Αίσθημα αστάθειας
Δυσκολίες, στη συγκέντρωση/προσοχή του παιδιού και στον ύπνο (π.χ αϋπνίες, εφιάλτες)

Οι πιο συνήθεις αγχώδεις διαταραχές που διαγιγνώσκονται κατά την παιδική και εφηβική ηλικία είναι η διαταραχή άγχους αποχωρισμού, η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή, η διαταραχή πανικού (κυρίως κατά την εφηβεία) και σε περιπτώσεις στρεσογόνων γεγονότων η αγχώδης διαταραχή μετά από ψυχοτραυματικό στρες.

Τα παιδιά είναι ευαίσθητα και ευερέθιστα, κλαίνε εύκολα, παρουσιάζουν ξεσπάσματα νεύρων και δυσκολίες στη σχέση με τα άλλα παιδιά.
Επίσης, μπορεί να εκδηλώσουν υπερβολικό και αβάσιμο άγχος/ ανησυχία για διάφορες καταστάσεις (όπως, η απόδοση στο σχολείο ή για γεγονότα/ατυχίες στο παρελθόν, το παρόν ή το μέλλον) και φοβικές αντιδράσεις σε διαφορετικά ερεθίσματα, όπως στους ξένους, στον αποχωρισμό από τους γονείς (κυρίως από την μητέρα), στους δυνατούς θορύβους, στο σκοτάδι ή/και σε φανταστικά όντα.

Επιπλέον, το βίωμα τραυματικών εμπειριών (όπως σεισμοί, θάνατος, κίνδυνος θανάτου ή τραυματισμού του ίδιου ή των άλλων) μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις υπερβολικού άγχους, φόβου και απελπισίας στα παιδιά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα.

Η συχνότητα των αγχωδών διαταραχών κατά την παιδική ηλικία κυμαίνεται μεταξύ 5% και 10% του πληθυσμού. Στην αιτιολογία, σύμφωνα με έρευνες, έχει φανεί ότι παίζουν σημαντικό ρόλο γενετικοί, ιδιοσυγκρασιακοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Τα συνηθέστερα αίτια είναι κάποια απώλεια ή αποχωρισμός, διαζύγιο των γονιών, αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος ή σχολική αποτυχία, μια χειρουργική επέμβαση, η υπερπροστατευτική στάση των γονέων, η ένταση και οι οικονομικές/κοινωνικές δυσκολίες στην οικογένεια.

Η θεραπεία περιλαμβάνει ατομικές ψυχοθεραπείες υποστηρικτικού ή γνωσιακού – συμπεριφοριστικού τύπου με κύριους στόχους:

τη μείωση της έντασης των συμπτωμάτων
την ελαχιστοποίηση της δυσλειτουργίας σε όλα τα επίπεδα που είναι συνέπεια της διαταραχής και
την ενίσχυση των προσαρμοστικών μηχανισμών του παιδιού.

Παράλληλα παρέχεται συμβουλευτική στην οικογένεια ώστε να γίνει κατανοητή η φύση των δυσκολιών που δημιουργούν το άγχος στο παιδί. Σε σπάνιες περιπτώσεις συμπεριλαμβάνεται η φαρμακευτική αγωγή με τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και βενζοδιαζεπίνες.

Φοβίες στα παιδιά

Η φοβία είναι ένας επίμονος, έντονος, διαρκής και παράλογος φόβος για ένα συγκεκριμένο αντικείμενο, χώρο, κατάσταση ή δραστηριότητα που έχει ως αποτέλεσμα μια συμπεριφορά αποφυγής του παιδιού και έντονη υποκειμενική ενόχληση – το παιδί επιθυμεί έντονα την αποφυγή αυτού που φοβάται.

Οι πιο συνήθεις φοβίες που διαγιγνώσκονται κατά την παιδική και εφηβική ηλικία είναι οι ειδικές φοβίες και η κοινωνική φοβία.

Ειδική φοβία: η έκθεση στο φοβικό αντικείμενο προκαλεί άμεση αντίδραση έντονου άγχους ή/ και δυσφορίας που συνήθως εκφράζεται με κλάματα, εκρήξεις θυμού, γκρίνια και προσκόλληση του παιδιού σε σημαντικά πρόσωπα της ζωής του. Σε παιδιά μικρότερα των 18 χρονών η φοβική διαταραχή αναγνωρίζεται όταν τα συμπτώματα διαρκούν τουλάχιστον για 6 μήνες.
Κοινωνική φοβία: το παιδί μπορεί να εκδηλώσει υπερβολικό και παράλογο άγχος μπροστά σε κοινωνικές καταστάσεις (όπως, συνομιλία/φαγητό σε δημόσιους χώρους), εξαιτίας του φόβου ότι μπορεί να κάνει κάτι ανάρμοστο στη συμπεριφορά του με συνέπεια την αποφυγή αυτών των καταστάσεων.
Η συχνότητα των φοβικών διαταραχών στο γενικό πληθυσμό των παιδιών και των εφήβων κυμαίνεται μεταξύ 2,6% και 9,1%. Στην αιτιολογία συμβάλλουν γενετικοί, ιδιοσυγκρασιακοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες.

Η θεραπεία περιλαμβάνει κυρίως συμπεριφοριστικές τεχνικές με στόχο την χαλάρωση και την ενίσχυση των συμπεριφορών που διατηρούν το παιδί σε αυξανόμενη επαφή με το φοβικό αντικείμενο/ κατάσταση.

Για οποιαδήποτε απορία μπορείτε να επικοινωνήσετε με τη Ψυχολόγο του Κέντρου μας.

Ψυχοκινητική Αγωγή

eleismi — Tue, 25 Mar 2014 12:48:35 +0000

Η ψυχοκινητική αγωγή είναι μία σωματο-θεραπευτική μέθοδος η οποία χρησιμοποιεί την μοντελοποίηση, προγράμματα κίνησης που στηρίζονται σε συγκεκριμένο στόχο. Η ψυχοκινητική αγωγή απαιτεί την ενεργητική δραστηριότητα του παιδιού και εκτός από την φυσική σωματική συμμετοχή του παιδιού, δουλεύεται και το ψυχικό και κοινωνικό κομμάτι.

Θεωρία της ψυχοκινητικής αγωγής

Η ψυχολογική αλλαγή θα έχει αντίκτυπο στην λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος
Ο όρος ψυχοσωματικό εκφράζει τη σύνθετη αίσθηση του ατόμου συμπεριλαμβάνοντας τη διάθεση και το πως νιώθει το σώμα
Η ψυχολογική δυσφορία μπορεί να έχει συνέπειες στο σώμα. Η στενή σχέση μεταξύ ψυχολογικής κατάστασης και σωματικής κατάστασης είναι αποδεδειγμένη
Το σωματικό σχήμα αποτελεί τη βασική σύνδεση του ατόμου με τον κόσμο
Τα ψυχικά και ψυχοσωματικά προβλήματα φαίνονται να είναι παρόντα στο σώμα μας
Η επίγνωση του σώματος είναι αλληλένδετη με τις σωματικές και ψυχολογικές λειτουργίες
Η παθητική καθώς και η ενεργητική κινητική δραστηριότητα βοηθάει στην ενίσχυση και βελτίωση των κινητικών λειτουργιών
Η ενεργητική κινητική δραστηριότητα αναπτύσσει την προσωπικότητα, την αυτογνωσία και την αυτοαξιολόγηση

Η Ψυχοκινητική Αγωγή

Η ψυχοκινητική θεραπεία βοηθάει το άτομο να πλησιάσει σε μία πιο ολοκληρωμένη κατανόηση του εαυτού του και των λειτουργιών του και του διδάσκει τις ικανότητες που, μέσω της θεραπείας, έτσι ώστε το άτομο να μπορεί να χρησιμοποιήσει τις ικανότητες αυτές προκειμένου να αναπτύξει τη προσωπικότητα και τη κοινωνικότητά του. Παρακάτω παρατίθενται οι τομείς ανάπτυξης μέσω της ψυχοκινητικής αγωγής.

Αίσθηση της κίνησης
Σωματική και ψυχική ενότητα
Αδρή και λεπτή κινητικότητα
Αισθητηριακή επεξεργασία
Ισορροπία
Στάση σώματος
Οπτικοκινητικός συντονισμός
Γραφοκινητικές δεξιότητες
Αμφιπλευρικότητα
Οπτική και χωρική αντίληψη
Οργάνωση και συγκέντρωση
Αυτοαποδοχή
Ακεραιότητα
Σωματικός συμβολισμός
Συναισθηματικός αυθορμητισμός
Δημιουργικότητα
Κοινωνικότητα
Επικοινωνία

Η ψυχοκινητική αγωγή εφαρμόζεται με επιτυχία σε παιδιά με διάφορες δυσκολίες π.χ. Ψυχοκινητική ανωριμότητα, Σύνδρομο αδέξιου παιδιού, Διαταραχή του συντονισμού των κινήσεων, Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος, Απραξία, Νευρική Ανορεξία, Βουλιμία κ.ά. και εφαρμόζεται από την ηλικία των 2.5 ετών!

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ

eleismi — Mon, 24 Mar 2014 21:58:28 +0000

Τι είναι οι διαταραχές της ομιλίας;

Τα περισσότερα παιδιά κάνουν κάποιες φορές λάθη καθώς μαθαίνουν να λένε νέες λέξεις. Μια διαταραχή στην άρθρωση, συμβαίνει όταν το λάθος συνεχίζεται και μετά από κάποια ηλικία. Ο κάθε ήχος κατακτιέται σε διαφορετική ηλικία. Οι διαταραχές της ομιλίας περιλαμβάνουν τις διαταραχές της άρθρωσης και τη φωνολογική επεξεργασία.

Οι ενήλικες μπορεί να έχουν διαταραχές της ομιλίας;

Οι ενήλικες μπορεί εξίσου να παρουσιάσουν διαταραχή της ομιλίας. Ορισμένοι ενήλικες συνεχίζουν να εμφανίζουν τις δυσκολίες που αναπτύχθηκαν από την παιδική ηλικία, ενώ μερικοί άλλοι πιθανό να αναπτύξουν διαταραχές στην ομιλία μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο ή κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Οι μορφές των διαταραχών της ομιλίας ενηλίκων είναι γνωστές με την ονομασία απραξία ομιλίας ενηλίκων και δυσαρθρία.

Ποια είναι μερικά από τα σημάδια της διαταραχής της άρθρωσης;

Η διαταραχή της άρθρωσης περιλαμβάνει δυσκολίες στην εκφορά των ήχων. Οι ήχοι μπορεί να αντικαθιστούνται από άλλον, να παραλείπονται, να προστίθεται άλλος ή να αλλάζει. Αυτά τα λάθη ενδεχομένως να μην επιτρέπουν στο άτομο να γίνεται κατανοητό από τους γύρω του.

Τα μικρά παιδιά συχνά κάνουν λάθη άρθρωσης. Για παράδειγμα ποπλλά μικρά παιδιά αντικαθιστούν τον ήχο /θ/ με τον ήχο /σ/ π.χ. σέλω αντί για θέλω ή μπορεί να παραλείπουν ήχους π.χ. νάνα αντί μπανάνα. Το παιδί ενδεχομένως να παρουσιάζει διαταραχή της άρθρωσης εάν συνεχίζει να κάνει τέτοιου είδους λάθη πέραν της αναμενόμενης ηλικίας.

Ποια είναι μερικά από τα σημάδια της διαταραχής της φωνολογικής επεξεργασίας;

Η διαταραχή της φωνολογικής επεξεργασίας περιλαμβάνει λάθη με ζεύγη ήχων. Για παράδειγμα όταν αντικαθιστώνται όλοι οι ήχοι που παράγονται στο πίσω μέρος του στόματος π.χ. /κ/ /γκ/ από αυτούς που παράγονται στο μπροστινό μέρος του στόματος π.χ. /τ/, /ντ/ (π.χ. όταν λέει ταλό αντί καλό, βώρο αντί δώρο κτλ).

Επίσης ένα άλλο σημάδι παρουσίας διαταραχής της φωνολογικής επεξεργασίας είναι όταν ένα παιδί πέραν της αναμενόμενης ηλικίας, εξακολουθεί να εκφέρει λέξεις που έχουν δύο σύμφωνα στη σειρά π.χ. μπατσάκι αντί μπρατσάκι.

Πως διαγιγνώσκονται οι διαταραχές της ομιλίας ;

Ο λογοθεραπευτής είναι ο επαγγελματίας που αξιολογεί παιδιά ή/και ενήλικες με διαταραχές του λόγου ή/και της ομιλίας. Ο λογοθεραπευτής ακούει το άτομο και μπορεί να χρησιμοποιήσει και ένα τεστ άρθρωσης προκειμένου να καταγράψει τα λάθη που γίνονται. Επίσης, λαμβάνει χώρα αξιολόγηση του στοματοπροσωπικού συστήματος προκειμένου να δει ο λογθεραπευτής εάν οι μύες του στόματος δουλεύουν σωστά. Ο λογοθεραπευτής ενδεχομένως να συστήσει θεραπεία της άρθρωσης σε περίπτωση που η παραγωγή των ήχων δεν είναι κατάλληλη για την ηλικία του παιδιού. Στα παιδιά, ο λογοθεραπευτής συχνά αξιολογεί και την γλωσσική ανάπτυξη προκειμένου να βεβαιωθεί για τη συνολική λειτουργικότητα της επικοινωνίας.

Τι προκαλεί τις διαταραχές της ομιλίας;

Ορισμένες φορές οι διαταραχές της ομιλίας συμβαίνουν χωρίς ο λόγος να είναι γνωστός. Ένα παιδί ενδεχομένως να μη μπορεί να μάθει πώς να παράγει σωστά τους ήχους ή να μάθει τους κανόνες της ομιλίας από μόνο του. Αυτά τα παιδιά ίσως να έχουν δυσκολία με την ανάπτυξη της ομιλίας κάτι που δε σημαίνει πάντα ότι θα το ξεπεράσουν από μόνα τους καθώς θα μεγαλώνουν.

Κάποιες φορές οι διαταραχές της ομιλίας μπορεί να είναι αποτέλεσμα άλλων δυσκολιών όπως:

Αναπτυξιακών διαταραχών (αυτισμός κτλ)

Γενετικά σύνδρομα (π.χ. Σύνδρομο Down)

Βαρηκοΐα–κώφωση

Νευρολογικές διαταραχές (π.χ. εγκεφαλική παράλυση)